Miód jest produktem spożywczym, wytwarzanym przez pszczoły i gromadzonym w plastrach. W zależności od surowca, z jakiego powstał, wyróżniamy miód nektarowy (z nektarów kwiatowych), miód spadziowy (z substancji wydalanej przez mszyce żerujące na drzewach) i miód nektarowo-spadziowy, mieszany. Dojrzały w ulu miód ma konsystencję gęstego syropu, który w czasie przechowywania ulega krystalizacji.

Krystalizacja miodu jest zjawiskiem naturalnym i świadczy o dobrej jakości produktu. Polega na przejściu z postaci płynnej, patoki, do postaci zestalonej, czyli krupca. Czas krystalizacji jest różny dla różnych rodzajów miodów, zależy głównie od pożytku, z jakiego miód został wyprodukowany. Krystalizacja miodu nie zmienia jego składu, a co za tym idzie właściwości odżywczych i leczniczych.

Miód pszczeli zawiera duże ilości łatwo przyswajalnych cukrów prostych, jak również enzymy, kwasy organiczne  i szereg soli mineralnych. W jego składzie można również znaleźć tzw. inhibinę, substancję hamującą rozwój drobnoustrojów. Dzięki obecności tych wszystkich składników, miód ma właściwości lecznicze i stosowany jest w leczeniu wielu chorób.

Charakterystyka:

Barwa miodu wielokwiatowego uzależniona jest od rodzaju kwiatów, z jakich został zebrany nektar. Miód może mieć barwę od jasnokremowej do herbacianej. Dodatkowo barwa ta zmienia się po skrystalizowaniu miodu, wówczas może mieć on zabarwienie jasnoszare lub jasnobrązowe. Zapach miodu jest zazwyczaj silny i przypomina zapach wosku. W smaku również jest bardzo zróżnicowany, zależnie od składu nektaru, na ogół jednak - łagodny i słodki.

Zastosowanie:

Znajduje zastosowanie w chorobach alergicznych dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa lub katar sienny.

MIÓD RZEPAKOWY

Charakterystyka:

W stanie płynnym charakteryzuje się jasną, słomkową barwą. Zapach miodu rzepakowego zbliżony jest do zapachu kwiatów rzepaku. W smaku jest bardzo słodki, ze względu na dużą zawartość glukozy. Bardzo szybko krystalizuje tworząc biały lub kremowy krupiec.

Zastosowanie:

Stosowany jest w schorzeniach wątroby, serca, nerek i dróg moczowych.

Charakterystyka:

Posiada bardzo jasną barwę, w postaci płynnej jest prawie przezroczysty. W smaku delikatny, łagodny i bardzo słodki. Charakteryzuje się dużą zawartością sacharozy. Krystalizuje bardzo wolno, pozostając w postaci płynnej nawet przez kilka miesięcy.

Zastosowanie:

Wspomaga leczenie zaburzeń trawienia, oraz schorzeń żołądka i jelit.

Charakterystyka:

Miód lipowy, w stanie płynnym, przybiera barwę od zielonkawożóttej do jasnobursztynowej. Barwa i postać miodu ulega zmianie po skrystalizowaniu. Przyjmuje wówczas białożółte lub złocistożółte zabarwienie, konsystencja miodu staje się drobnoziarnista, czasem krupowata. W smaku jest on dość ostry, często nawet lekko gorzkawy.

Zastosowanie:

Najlepszy środek przy przeziębieniu, grypie, w chorobach przebiegających z wysoką temperaturą, schorzeniach dróg oddechowych.

Charakterystyka:

Patoka ma barwę jasnobrunatną z lekko czerwonawym odcieniem. Przy dostępie światła w trakcie przechowywania miód staje się ciemnobrunatny, prawie czarny. Jest bardzo specyficzny pod względem smaku i aromatu, wyczuwany jest w miodach nawet z niewielką domieszką nektaru gryki.

Zastosowanie:

W leczeniu chorób serca i układu krążenia, zwłaszcza na podłożu miażdżycowym.

Charakterystyka:

Miód spadziowy jest najczęściej ciemny z odcieniem zielonkawym lub szarym.
W stanie płynnym jest prawie czarny, po skrystalizowaniu rozjaśnia się. Miody spadziowe mają dość łagodny, lekko żywiczny smak.

Zastosowanie:

Ma zastosowanie w leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych, przy zaparciach. Posiada właściwości antyseptyczne.

W naszym gospodarstwie można nabyć produkty wytwarzane przez Gospodarstwo Pasieczne "Szeligów"